ఓ చెలీ!

శ్రీవాణీ వీణా సుస్వర గీర్వాణాలో
రాచిలకల ముద్దు ముద్దు పలుకులో
నయాగరా జలపాత ఘోషలో ఓ చెలీ నీ మాటల్!

మత్తకోకిలల ఉషోదయ రాగాలో
ద్విరేఫపు ఝుంకార నాదాలో
కరిగిన నింగి కరతాళధ్వనులో ఓ చెలీ నీ పాటల్!

ఆభోగీ రాగ ఆరోహణలో
ఉత్పలమాలా ఛంధోగమనమో
వృద్ధ గంగా వినిర్మల ప్రవాహములో ఓ చెలీ నీ నడకల్!

విరివనంలో నా చెలి

ఒకనాడు నా చెలియ విరివనం లో అడుగిడగా

నేలయడిగె ఆమె పదకోమలత్వము
సంపెంగలడిగె ఆమె మేని పరిమళము
గులాబీలడిగె ఆమె అధరాల వర్ణము
సిరిమల్లెలడిగె ఆమె పలువరుస చందము
గండు కోయిలలడిగె ఆమె కంఠ మాధుర్యము
రాచిలకలడిగె ఆమె పలుకు లాలిత్యము
మకరందములడిగె ఆమె అధర సుధారస మాధుర్యము
సుమబాలలడిగె ఆమె సౌకుమార్యము
సుమములన్నియునడిగె ఆమె కురులందు స్థానము

అన్నియూనడిగె ఆమె అంతటి అందము
మరుజన్మలోనైన ఆమె వంటి రూపము



ఈ కవితకు నేను వ్రాసిన చివరి రెండు ముగింపు పాదాలు నాకు సరైనవిగా అనిపించలేదు.అందుకే ఆ రెండు పాదాలనూ కొద్దిగా దూరంగా వ్రాసాను.
ఎవరైనా ఒక మంచి ముగింపును సూచిస్తే తప్పక దానిని ఈ కవితకు జతపరుస్తాను
భాను

తరునమ్ ఖాన్ కి అంకితం

రేకులు విచ్చిన లేత సోయగమా
వెన్నెలకే కందిపోవు నవయవ్వనమా
కన్నులలో దాచితివేమది నీలి సంద్రమా
నీ లలాటమే విశాల గగనమా
నా ప్రేమను తెలుపుటకు ఇదే మంచి తరుణమా
ఓ తరునమా!
నా మొరాలించి కాస్త కరుణ చూపుమా

పుష్ప విలాపం

నేను ప్రియురాలి సిగలోన ప్రియుని కాన్కగ మెరసి
ప్రేయసీ ప్రియుల నలరించినాను

నేను భగవత్పాదముల పై పునీతనై
తద్బహుమతిగా గ్రహింపబడినాను

ఇల్లాలి జడలోన పరిమళమై గుబాళించి
పతి అలసట పోగొట్టినాను.

నేడు దేవుని చేరిన వాని మెడలోన అలంకరింపబడి
అంటరాని దాననై చెత్త లో పడి ఉన్నాను

అజ్ఞాత వీరుడి ఆత్మ ఘోష

నేనూ ఒక స్వాతంత్ర్య యోధుడిని
కానీ మహాత్ముడంత గౌరవం దక్కలేదు

దేశ మాత దాస్యశృంఖలాలను చేధించటానికి అహరహం శ్రమించాను
కానీ నేతాజీ అంత పలుకుబడి రాలేదు

ఎన్నో విప్లవ గీతాలకు పల్లవినయ్యాను
కానీ భగత్ సింగ్ అంత ఖ్యాతి రాలేదు

దేశ సేవ కోసం సర్వస్వం అర్పించాను
కానీ నెహ్రూలా ప్రధానిని కాలేదు

ప్రజలను విద్యావంతులనూ,చైతన్యవంతులనూ చేసాను
కానీ రామ్మోహన్ రాయ్ అంత సంస్కర్తగా పేరు రాలేదు

నేనూ కొందరు ఆంగ్లేయులను అంతమొందించాను
కానీ ఊధం సింగ్ లా నా పేరు మీద ఊళ్ళు లేవు

నేనూ దేశమాతను కీర్తిస్తూ ఎన్నో గీతాలు రాశాను
కానీ ఠాగూర్ లా విశ్వ కవిని కాలేదు

దేశం కోసం ప్రాణాలను కూడ అర్పించాను
అందుకే అజ్ఞాతంగా మిగిలిపోయాను.
భాను.