Thursday, October 20, 2005

విరివనంలో నా చెలి

ఒకనాడు నా చెలియ విరివనం లో అడుగిడగా

నేలయడిగె ఆమె పదకోమలత్వము
సంపెంగలడిగె ఆమె మేని పరిమళము
గులాబీలడిగె ఆమె అధరాల వర్ణము
సిరిమల్లెలడిగె ఆమె పలువరుస చందము
గండు కోయిలలడిగె ఆమె కంఠ మాధుర్యము
రాచిలకలడిగె ఆమె పలుకు లాలిత్యము
మకరందములడిగె ఆమె అధర సుధారస మాధుర్యము
సుమబాలలడిగె ఆమె సౌకుమార్యము
సుమములన్నియునడిగె ఆమె కురులందు స్థానము

అన్నియూనడిగె ఆమె అంతటి అందము
మరుజన్మలోనైన ఆమె వంటి రూపము



ఈ కవితకు నేను వ్రాసిన చివరి రెండు ముగింపు పాదాలు నాకు సరైనవిగా అనిపించలేదు.అందుకే ఆ రెండు పాదాలనూ కొద్దిగా దూరంగా వ్రాసాను.
ఎవరైనా ఒక మంచి ముగింపును సూచిస్తే తప్పక దానిని ఈ కవితకు జతపరుస్తాను
భాను

4 వ్యాఖ్యలు:

asankhya said...

adhbutam ga rasaru....sathish kumar gaaru...

marinni manchi kavitalu vrayandi..

-soma

ramki said...

వారి ప్రశ్నలకు తనసమాధానము
అయినది,మందస్మితము

వారికి కాన రాగ రహస్యము
తన కళ్ళలొ నిరాడంబరము.

ramki said...

hai i am ramakrishna. i have given my idea of ending to your kavita. just check it.

My Sweet Memories said...

Hi bhanu

Here i have given my idea see this anneu adege ame anthuchikkani andamu e janmaku dorikena etuvanti rupam